خنجر دار

خنجردار. [ خ َ ج َ ] ( نف مرکب ) خنجرگذار. ( آنندراج ). مسلح به خنجر:
شده ست تازه مگر خون میان لاله و گل
که هست آب زره پوش و بید خنجردار.جلال الدین عضد ( از آنندراج ).چو مریخ فلک شد صاحب نام
بخنجرداری او شاه بهرام.اثر ( از آنندراج ).

خنجر گذار مسلح به خنجر

💡 حکمتی داردکه دورم کرده یار از پیش چشم چون حذر می باید از مستی که خنجر دار شد