لغت نامه دهخدا
خلق شکار. [ خ َ ش ِ ] ( ص مرکب ) شکارکننده مردم. بدام اندازنده مردم:
بازِ جهان تیزپرّو خلق شکار است
بازِ جهان را بجز شکار چه کار است ؟ناصرخسرو.
خلق شکار. [ خ َ ش ِ ] ( ص مرکب ) شکارکننده مردم. بدام اندازنده مردم:
بازِ جهان تیزپرّو خلق شکار است
بازِ جهان را بجز شکار چه کار است ؟ناصرخسرو.
شکار کننده مردم بدام اندازنده مردم
💡 باز جهان تیز پر و خلق شکار است باز جهان را جز از شکار چه کار است؟