خط شعاعی
لغت نامه دهخدا
خط شعاعی. [ خ َطْ طِ ش ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) هرگاه از نقطه ( خواه در فضا و خواه در صفحه ) خطوطی به اطراف رسم کنیم شکل حاصل دسته خطوط شعاعی و هریک خطوط را خط شعاعی گویند ( اصطلاح است در هندسه ).
فرهنگ فارسی
هر گاه از یک نقطه خطوطی باطراف رسم کنیم شکل حاصل دسته خطوط شعاعی و هر یک از خطوط را خط شعاعی گویند.
جمله سازی با خط شعاعی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گویند حکیمان که رود خط شعاعی از چشم سوی آنچه به چشمست برابر
💡 عیسی از خط شعاعی رشته تابی گو مکن جنگ دارد با رفو چاک گریبانم چو صبح
💡 خون خصم تو چو بر خاک نریزد مریخ آفتابش زند از خط شعاعی خنجر
💡 در دبستان تماشای جمالت هر سحر دارد از خط شعاعی مشق حیرت آفتاب
💡 چون آفتاب، خط شعاعی است جوهرش تا پرتو جمال تو مهمان آینه است
💡 مهندس نقشهبردار برای تعیین دقیق محدوده پروژه ساختمانی، از ترسیم یک خط شعاعی از مرکز اصلی به سمت لبههای بیرونی زمین استفاده کرد.
💡 در طراحی سیستمهای مدرن حملونقل شهری، استفاده از خط شعاعی میتواند باعث اتصال مستقیم مناطق حاشیهای به مرکز اصلی شهر و بهبود تردد شود.
💡 برای تحلیل دقیق الگوی انتشار گسترده ویروس، دانشمندان از مدلهای ریاضیاتی مبتنی بر خط شعاعی جهت پیشبینی مسیرهای احتمالی حرکت استفاده میکنند.