خصالی

خصالی. [ خ َ ] ( اِخ ) حسن بیک. از شعرای ایران و اصل او از ترکان جغتای است که در خراسان نشو ونما کرده است و این بیت از اوست:
یک شیشه می آرید ز ایران سوی توران
تا خون جگرگوشه کاوبین ببندم.( از قاموس الاعلام ترکی ج 3 ).
خصالی. [ خ َ ] ( اِخ ) کاشانی. از شاگردان مولانا محتشم است و این بیت از اوست:
مکن منع من بیدل زبسیارآمدن سویت
که گر صدبار دارم آرزو یکبار می آیم.( قاموس الاعلام ج 3 ).

کاشانی از شاگردان مولانا محتشم است و این بیت از اوست: مکن منع من بیدل ز بسیار آمدن سویت که گر صد بار دارم آرزو یکبار می آیم

💡 عسس و شحنه چه گویند حریفان ملک را همه در روی درافتند که بس خوب خصالی

💡 ای خوب خصالی ‌که تویی قبلهٔ اقبال وی پاک ضمیری ‌که تویی ‌مَفْخر اعیان

💡 چندانکه آدمی و ملک وصف کرده عقل مانند تو فرشته خصالی نیافته

💡 خسرو شه بهرام شه که شاه جوان بخت کایام نیاورد چنان خوب خصالی

💡 ایا ستوده خصالی که چرخ گاه عطا هزار چشم به دست تو دوخت از اختر

💡 نه هر کو ز بوالقاسمی هست زاده بنام تو چون تست نیکو خصالی