لغت نامه دهخدا
خرگاه نشین. [ خ َ ن ِ ] ( نف مرکب ) آنکه در خرگاه نشیند. کنایه از رئیس و سرور قوم:
خرگاه نشین بت پریروی
همچون پریان پرید از آن کوی.نظامی.ای پیشرو سپاه صحرا
خرگاه نشین کوه خضرا.نظامی.
خرگاه نشین
فرهنگ فارسی
آنکه در خرگاه نشیند کنایه از رئیس و سرور قوم باشد.
جمله سازی با خرگاه نشین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 می رود بهر شکار دل صاحب نظران مست برخاسته باز آن بت خرگاه نشین
