خردم

خردم. [ خ َ دُ ] ( اِ مرکب ) دم خر. دنب خر. ( یادداشت بخط مؤلف ):
گنده و قلتبان و دون و پلید
ریش خردم و جمله تنْش کلخچ.عماره مروزی.

دم خر دنب خر

💡 زهر سخن در بازیچه ای فراز کنم بزاده خردم چشم هزل بین مگشای

💡 گر پسندی خردم در حرم حسن قبول در سجود تو فراموش کند پیشانی

💡 ز کمان فکر هر گه بکشم خدنگ برهان چو فلک ز قامت خود خردم کند کمانی

💡 مرا جوان خرد و پیر بخت بگزیدی بنام تو خردم پیر گشت و بخت جوان

💡 تا دیده برخسار تو بینا شده است جان و خردم ز دیده شیدا شده است

💡 یکباره زعقل و خردم دل بگرفت وز خیر و شر و نیک و بدم دل بگرفت