خدمتگار

خدمتگار. [ خ ِ م َ ] ( اِ مرکب ) رجوع به خدمتکار شود.

( صفت ) آنکه در خان. کسی کار و خدمت کند نوکر چاکر.

💡 ز نسلِ پاکِ فرّخ‌زاد و او را چو فرّخ‌زاد خدمت خدمتگار بی‌مر

💡 جز پریشانی زلف او نصیب من نشد عمرها چون شانه خدمتگار آن گیسو شدم

💡 اگر در خدمتت عمری کمر بستم همینم بس که گاهی بر زبان آری که خدمتگار دیرینم

💡 تا صبح دمد آمده با خدمتگاران تا شام شود در شده با روزه گشایان

💡 نصرت و فتح و ظفر بخت و سعادت یار تو روز و شب اقبال و دولت هست خدمتگار تو