خاک خاموش

خاک خاموش. [ ک ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از زمین بی گیاه و سبزه است. ( آنندراج ).

💡 چو من در خاک خاموشی نشستم زدندم چوب، تا کیمخت بستم

💡 خصم سرکش شود از راه تحمل مغلوب خاک خاموش به از آب کند آتش را