حق گویی

حق گویی. [ ح َ ] ( حامص مرکب ) چگونگی حق گوی:
وفاداری و حق گویی نه کار هر کسی باشد
غلام آصف ثانی جلال الحق والدینم.حافظ.

چگونگی حق گوی

💡 گر به حق گویی حرف تو کسی پی ببرد عارفا، شعر تو صد گونه معما دارد

💡 همچو ایشان اندرین واصل شوی هم ز حق گویی و از حق بشنوی

💡 دل به من ده که گر به حق گویی در غم من ز جان توان برخاست

💡 آری غم عشق اگر به حق گویی دل را نه به اختیار می‌گیرد

💡 صوفیی را گفت آن پیر کهن چند از مردان حق گویی سخن