لغت نامه دهخدا
حرف ظرف. [ ح َ ف ِظَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پساوند ظرف. شمس قیس گوید: دال و الف و نونی است که در اواخر اسماء فایده ٔظرفیت دهد، چنانکه قلمدان و نمکدان و آبدان. ( المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص 175 ). رجوع به «دان » شود.
حرف ظرف
فرهنگ فارسی
و آن دال و الف و نونی است که در اواخر اسمائ فایده ظرفیت دهد
جمله سازی با حرف ظرف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جامی احسنت این نه شعر از باغ رضوان روضه ای ست کاندرو هر حرف ظرفی پر شراب کوثر است
💡 حرف ظرف آمد درو معنی چو آب بحر معنی عنده ام الکتاب
