حان

حان. [ حان ن ] ( ع ص ) نعت فاعلی از حنین. ( منتهی الارب ). || آرزومند. ( مهذب الاسماء ). || نیک طرب کننده و آرزومندشونده. ( آنندراج ). || بشدّت گریه کننده از حزن، و شادی کننده از فرح.

آرزومند بشدت گریه کننده از شدت شادی

💡 ای داورگیتی که بود شهرهٔ آفاق چون مهر فلک هرکه به حان مهر تو و‌رزد

💡 لیالی الفراق! فکم ذاالجوی؟! ربی الوصل! ما حان ان تهتدی؟!

💡 این شهرک در شمال جبالیا، نزدیک بیت حانون و مرز سرزمین‌های اشغالی قرار دارد.

💡 مجرب شد خلایق را که آمد مایه بخش حان ز شربتخانه لطفش بسان نوشدارو سم