جگرخسته

جگرخسته. [ ج ِ گ َ خ َ ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) مجروح جگر. صاحب جگر سوزناک و دردناک:
نخستین جگر خسته اومنم
که پردرد از اویست جان و تنم.فردوسی.همه شهر ایران کمربسته اند
ز خون سیاوش جگرخسته اند.فردوسی.گشاد آن نگارجگرخسته راز
نهاده بدو گوش گردن فراز.فردوسی.همه پیش کاوس شاه آمدند
جگرخسته و عذرخواه آمدند.فردوسی.کُرد چون دید کان جگرخسته
شد ز بی دیده ٔ( گی ) نظربسته.نظامی.

دل ریش، غمگین، ناراحت.

مجروح جگر صاحب جگر سوزناک و دردناک

💡 داد از صف عشاق جگرخسته برآمد هرگه سخن از صف زده مژگان تو کردم

💡 فرهاد جگرخسته و دلجویی شیرین شیرین و جگرکاوی فرهاد و دگر هیچ

💡 حال من مجروح جگرخسته چه دانی جانا چو نداری خبر از درد جدائی

💡 شد پاره حلق اصغر بی شیر و تازه گشت زخم دل حسین جگرخسته از درون

💡 بتلخ وشور رسانیدکارخود بکنار بماند کان جگرخسته بادلی خونین