جهان خداوند

جهان خداوند. [ ج َ خ ُ وَ ] ( اِ مرکب ) خداوند جهان:
از شادی آن قراضه چند
گوئی که منم جهان خداوند.نظامی.

خداوند جهان

💡 بگفت ای نگهبان هر دو جهان خداوند هر آشکار و نهان

💡 گرنه دل تو جهان خداوند محتاج نشد به جنس این پند

💡 بر شش جهت جهان خداوند شوند گر لطف تو شش غلام آزاد کند

💡 همی گفت کای کردگار جهان خداوند و دارنده آسمان

💡 پدرم از کران تا کران جهان خداوند بودی به فرماندهان