جان شیران

جان شیران. [ ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) جان شیرین.زندگانی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به جان شیرین شود.

جان شیرین

💡 شد شکار چشم روبه باز پر دستان تو صدهزاران جان شیران شکاری ای پسر

💡 شگفتی از آن خنجر مرگ سطوت که جز جان شیران نجوید شکاری

💡 از شکار تو به بیشه جان شیران خون شده در هوای قاف قربت پر عنقا کوفته

💡 از او آباد شد این ملک ویران بجنگ او هلاک جان شیران

💡 بدیدش چو نیکو براهیم بود کزو جان شیران پر از بیم بود

💡 ژغژغ دندان او دل می‌شکست جان شیران سیه می‌شد ز دست