جان سیر

جان سیر. ( ص مرکب ) آنکه مرگ خواهد. آنکه از حیات سیر آمده است. مجازاً، بی باک و دلاور در جانبازی:
از برای آزمون می آزمود
زانکه بس مردانه و جان سیر بود.مولوی.

آنکه مرگ خواهد

💡 مرگ در حسرت دیدار چو جان سیر منست کاردانی به جوانمردی فرهاد کجاست؟

💡 گهی فکر و گهی ذکر و گهی سوز گهی جان سیر در اسرار دارد

💡 چو روزی چند بر وی رنج شد چیر تن از جان سیر شد جان از جهان سیر

💡 به اندک فرصتی می گردد از جان سیر تن پرور زگوهرهای فربه رشته لاغر زودتر گردد

💡 تا که ز خار خدنگ گل گلویش درید بلبل بیدل از این غصه ز جان سیر شد

💡 عاشقان رخ زیبای تو ای جان و جهان تا ز جان سیر نگردند به جانان نرسند