تیمارکش

تیمارکش. [ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) بیمار و مریض و مغموم و اندوهگین. ( ناظم الاطباء ):
جان ازتنش تیمارکش چون چشم او بیمار و خوش
دل چون دهانش پسته وش خونین و خندان آمده.خاقانی.خر این جایگه لنگ و تیمارکش
از آن به که پیش ملک بارکش.سعدی ( بوستان ).|| سرپرست. دلسوز. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ): امیرالمؤمین ما را منشوری فرستاده است که چنین ولایت که بی خداوند و بی تیمارکش ببینیم بگیریم. ( تاریخ بیهقی از یادداشت ایضاً ).

۱. اندوهگین.
۲. رنجور.

💡 جان را و روان را به فضل و عقل تیمارکش تقویت کنی

💡 سالک آمد پیش خاک بارکش گفت ای افکندهٔ تیمارکش

💡 چنین گفت گودرز و گیو و سران بزرگان و تیمارکش مهتران