لغت نامه دهخدا
تیزدولت. [ دَ / دُو ل َ ] ( ص مرکب ) آنکه دارای بخت و دولت مستعجل باشد. ( ناظم الاطباء ):
تیزدولت را بسی شادی نباید کرد از آنک
هر که بالا زود گیرد زود میرد چون شرار.سنائی.نباید تیزدولت بود چون گل
که آب تیزرو زود افکند پل.نظامی. || که آسان به دولت رسد. که کار او زود بالا گیرد. که زود به دولت رسد:
من شنیدستم که آن صاحبقران مردی بود
تیزدولت صعب هیبت نیک سیرت خوب سان.رشیدی سمرقندی.رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.
