لغت نامه دهخدا
توحید ایمانی. [ ت َ / تُو دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنست که غیر او را مستحق پرستش ندانی. ( از فرهنگ علوم عقلی ). رجوع به توحید شود.
توحید ایمانی. [ ت َ / تُو دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنست که غیر او را مستحق پرستش ندانی. ( از فرهنگ علوم عقلی ). رجوع به توحید شود.
آنست که غیر او مستحق پرستش ندانی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 قدیمست این جهان نزد گروهی کز سیه مغزی گلاب شرک گیرند از گل توحید ایمانی