تنک پوست
لغت نامه دهخدا
تنک پوست. [ ت َ ن ُ / ت ُ ن ُ ] ( ص مرکب ) پوست نازک. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). دارای پوست لطیف و نازک. آنکه پوست نازک و لطیف دارد: دعبب؛ جوان نازک بدن تنک پوست. عبهره؛ زن تنک پوست آکنده گوشت. ( منتهی الارب ): و از آن دو نوع است... یکی پرنیان، دوم کلنجری، تنک پوست خردتکس، بسیارآب. ( چهارمقاله نظامی عروضی ).
نوک تیر مژه از جوشن جان میگذرانی
من تنک پوست نگفتم تو چنین سخت کمانی.سعدی.رجوع به تنک و دیگر ترکیبهای آن شود.
فرهنگ فارسی
پوست نارک. جوان نازک بدن تنک پوست.
جمله سازی با تنک پوست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نوک تیر مژه از جوشن جان میگذرانی من تنک پوست نگفتم تو چنین سخت کمانی
💡 او به دلیل طبیعت حساس و تنک پوست خود، نمیتواند در برابر انتقادهای مستقیم دیگران مقاوم باشد و بلافاصله احساس ناراحتی و آزردگی شدیدی میکند.
💡 برخی افراد در برابر تغییرات محیطی بسیار تنک پوست هستند و کوچکترین ناملایماتی که در زندگی روزمره رخ میدهد، آرامش روانی آنها را به شدت بر هم میزند.
💡 در محیطهای کاری رقابتی، داشتن شخصیتی که بیش از حد تنک پوست باشد، میتواند مانع از پیشرفت حرفهای فرد و پذیرش بازخوردهای سازنده از سوی مدیران شود.