تن مرده

تن مرده. [ ت َ م ُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مرده تن. بی جان. بی روح:
سوزنده و تن مرده تر از شمع به مجلس
لرزنده و نالنده تر از تیر به پرتاب.خاقانی.رجوع به تن شود.

مرده تن. بی جان

💡 سزد که جان به تن مرده چون مسیح دمد کسی به خوبی لعل لبش ندارد حرف

💡 وگر آن ناطق کلی زبان نطق بگشادی تن مرده شدی گویا دل الکن بخندیدی

💡 کمال فیض نگه کن که در تن مرده از و طبیعت آب حیات یافته سم

💡 ساعتی کز درم آن سرو روان بازآمد راست گویی به تن مرده روان بازآمد

💡 شاد باش ای دل سرگشته که جان باز آید بار دیگر به تن مرده روان باز آید