ترکیب خارجی

[ویکی فقه] ترکیب خارجی آن است که اجزای ترکیب، دارای تمایز و کثرت خارجی اند؛ یعنی اجزا، در عالم واقع، از یکدیگر متمایزند و کثرت واقعی و خارجی دارند که ملاک کثرت و تمایز واقعی و خارجی، وجودهای مستقل متعدد است.
ترکیب در فلسفه به معنیِ «یکی شدنِ چند چیز» است؛ به گونه ای که در عینِ وجودِ نوعی کثرت و تمایز میان اجزای آن، بتوان به نحوی میان آن اجزاءْ جهتِ وحدتی یافت.
ترکیب از جهت نوع اتحاد و وحدتِ میان اجزا
ترکیب از جهتِ نوع اتحاد و وحدت میان اجزا، بر دو گونه است:
← ترکیب حقیقی
اما هریک از ترکیب های حقیقی و اعتباری، از جهتِ نوعِ تمایزِ اجزا، دارای دو قسم اند:
← ترکیب ذهنی و عقلی
...

💡 سوخت و ساز دارو یا سم در بدن یک مثال از زیست دگرگونی است. بدن به‌طور معمول به منظور بالا بردن میزان دفع یک ترکیب خارجی از طریق ادرار، میزان حلالیت آن را در آب افزایش می‌دهد.

💡 واسرشته یا دناتوره شدن در بیوشیمی، فرآیندی است که در آن پروتئین یا نوکلئیک اسید، ساختار چهارم، سوم و دوم پروتئین حالت طبیعی خود را با اعمال فشار یا ترکیب خارجی مانند یک اسید یا باز قوی از دست می‌دهد.