لغت نامه دهخدا
تره کوهی. [ت َرَ / رِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طیطان. طیطانه. گندنای بری. گندنای جبلی. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). و رجوع به طیطان و طیطانه و تره صحرایی شود.
تره کوهی. [ت َرَ / رِ ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طیطان. طیطانه. گندنای بری. گندنای جبلی. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). و رجوع به طیطان و طیطانه و تره صحرایی شود.
ترهٔ کوهی ( با نام علمی: Allium ampeloprasum Var Iranicum )، گیاهی علفی است که مزه اش به پیازچهٔ خام می ماند و خود به سان تره است. خام آن را چون سبزی همراه با خوراک می خورند. همچنین از آن در پخت کلانه نیز استفاده می شود. اگر در دشت روییده باشد آن را «کورایه» و اگر در کوه روییده باشد بدان «کنیوال» گویند.
💡 ترش تره یکی از خورشهای محلی استان گیلان است. این خورش از معروفترین انواع غذای محلی استان گیلان بهشمار میرود که با ترکیبی از سبزی مخلوط (شوید، گشنیز، نعناع، جعفری،اسفناج، سبزیهای محلی شمالی همچون چوچاق خالیواش تره کوهی تفت داده شده)، آرد برنج یا برنج نیمکوب، روغن، سیر خورد شده و تفت داده شده، اسفناج، آب نارنج، تخم مرغ و نمک تهیه میشود.