«تایر پنچررو» که در زبان فنی با نام run-flat tyre شناخته میشود، نوعی لاستیک خودرو است که بهگونهای طراحی شده تا در صورت پنچر شدن نیز بتوان برای مسافت مشخصی با آن به حرکت ادامه داد. این تایر دارای ساختاری تقویتشده در دیوارهها است تا حتی هنگام از دست دادن فشار هوا، وزن خودرو را تحمل کند. هدف از طراحی آن افزایش ایمنی و جلوگیری از توقف ناگهانی خودرو در جاده است. با استفاده از تایر پنچررو، راننده میتواند پس از پنچری، بدون نیاز فوری به تعویض لاستیک، خود را به نزدیکترین تعمیرگاه برساند. این ویژگی بهویژه در شرایط خطرناک یا مکانهای دورافتاده کاربرد دارد. تایرهای پنچررو معمولاً در خودروهای مدرن و برخی مدلهای لوکس استفاده میشوند. تفاوت اصلی آنها با لاستیکهای معمولی در توانایی حرکت کوتاهمدت پس از کاهش یا از بین رفتن باد است. البته این تایرها نیز محدودیت سرعت و مسافت دارند و برای استفاده طولانیمدت مناسب نیستند. استفاده از آنها میتواند نیاز به زاپاس را کاهش دهد. به طور خلاصه، «تایر پنچررو» لاستیکی ایمن و مقاوم است که پس از پنچری نیز امکان ادامه حرکت تا رسیدن به تعمیرگاه را فراهم میکند.
تایر پنچررو
فرهنگستان زبان و ادب
{run-flat tyre, run-flat} [قطعات و اجزای خودرو، مهندسی بسپار- تایر] تایری که چنان طراحی شده است که در حالت پنچری تا رسیدن به نزدیکترین تعمیرگاه بتوان از آن استفاده کرد.
دانشنامه عمومی
تایر پنچررو یک تایر خودرو بادی است که برای مقاومت در برابر اثرات کم بادی لاستیک وقتی سوراخ شده، طراحی شده است، و اجازه می دهد تا خودرو در شرایط اضطراری با سرعت کمتر - زیر ۹۰ کیلومتر در ساعت ( ۵۶ مایل در ساعت ) - و برای مسافت های محدود - بسته به نوع لاستیک، معمولاً ۱۶ تا ۸۰ کیلومتر ( ۱۰ تا ۵۰ مایل ) حرکت کند.
در حال حاضر سه فناوری اساسی موجود است که در زیر توضیح داده شده است.
موویچ پیرانا منشأ تایرهای پنچررو خود - پشتیبان تجاری در سال ۱۹۳۵ با تایری بود که لاستیک داخلی پارچه ای داشت. این تایر به عنوان محافظتی در برابر ضربات، تبلیغ می شد، یک اتفاق رایج و خطرناک در دهه ۱۹۳۰.