تازه رخسار
لغت نامه دهخدا
تازه رخسار. [ زَ / زِ رُ ] ( ص مرکب ) تازه رخ. تازه روی. خوشرو. گشاده رو. زیباروی:
بر سر زانو بچندین عزتش جا می دهند
تازه رخساران بچشم پاکبین آئینه را.صائب ( از آنندراج ).رجوع به تازه رخ و تازه روی شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) تازه رخ
جمله سازی با تازه رخسار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بنمود بهار تازه رخسار ای دل بر باد نهاده باده پیش آر ای دل
💡 بر سر زانو به چندین عزتش جا می دهند تازه رخساران ز چشم پاک بین آیینه را
💡 او با آن چهره تازه رخسار و لبخند همیشگی، توانست در همان اولین برخورد، توجه و محبت تمام حاضران در آن مهمانی بزرگ را جلب کند.
💡 در آن روزهای بهاری، طبیعت با آن تازه رخسار و شکوفههای تازه، گویی دوباره جان گرفته بود و به همه امیدواری میبخشید.
💡 شاعر با توصیف تازه رخسار معشوق، سعی داشت زیبایی و شادابی بینظیر او را در قالب کلماتی بسیار لطیف و موزون به تصویر بکشد.