بیزان

بیزان. ( نف، ق ) صفت بیان حالت ازبیختن. در حال بیختن. ( یادداشت مؤلف ):
ز رنگ روی مل بر خاک ریزان
ز تاب موی گل بر باد بیزان.؟ ( از تاج المآثر ).
بیزان. ( ع اِ ) ج ِ باز، بمعنی مرغ شکاری. ( از منتهی الارب ) ( از یادداشت مؤلف ). رجوع به باز شود.

جمع باز مرغ شکاری

💡 نیفتاده است از دست تو چیزی تو حال خاک بیزان را چه دانی؟

💡 شد فرشتۀ آب و پیش آمد غمین خاک بیزان بر سر افراشته زمین

💡 به دست مطرب از اصلاح خاطر من شد پر از غبار، چو غربال خاک بیزان دف

💡 زمین از پای اسپان خاک میریخت هوا چون خاک بیزان خاک میبیخت

💡 عالم ز نشاط دل به غربال کنید زان پیش که خاکِ خاک بیزان گردیم

💡 ز رنگِ روی، گُل بر خاکْ ریزان. ز تابِ مویِ عَنبر، باد بیزان.