بی کفنی
لغت نامه دهخدا
بی کفنی. [ ک َ ف َ ] ( حامص مرکب ) نداشتن کفن. || فقر و ناداری بیش از حد.
- امثال:
ازبی کفنی زنده ایم. رجوع به کفن شود.
فرهنگ فارسی
نداشتن کفن. یا فقر و ناداری بیش از حد
جمله سازی با بی کفنی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یکجا به سنان رفته، سر بی تن چندی یکجا به زمین خفته، تن بی کفنی چند
💡 در ادبیات عرفانی، مرگ بی کفنی استعارهای از رهایی کامل روح از بندهای مادی و پیوستن به دنیای بیزمان است که فراتر از تصور انسان است.
💡 داستانهای قدیمی روایت میکنند که برخی از قهرمانان میدان جنگ، با شجاعتی وصفناپذیر و به صورت بی کفنی به سوی سرنوشت خود قدم برمیداشتند.
💡 مفهوم مرگ بی کفنی در برخی فرهنگها به معنای رفتن به دنیای دیگر بدون هیچ وابستگی یا تعلق خاطر به اشیاء و داراییهای دنیوی است.