بی محک

بی محک. [ م َ ح َ ] ( ص مرکب ) ( از:بی + محک ) بی سنگ آزمایش. آزمایش ناشده:
زرّ قلب و زرّ نیکو در عیار
بی محک هرگز ندانی زاعتبار.مولوی.رجوع به محک شود.

بی سنگ آزمایش. آزمایش نشده.

💡 قلب از زر جدا از ایشان شد بی محک قلب و نقد یکسان بد

💡 بی محک ها درین سرای مجاز سره از قلب کی شود ممتاز

💡 زر قلب و زر نیکو در عیار بی محک هرگز ندانی ز اعتبار

💡 شرع بی تقلید می‌پذرفته‌اند بی محک آن نقد را بگرفته‌اند