لغت نامه دهخدا
بی قابلیت. [ ب ِ لی ی َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + قابلیت ) بی لیاقت. بی استعداد. || ( در تداول عوام ) کم بها. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به قابلیت شود.
بی قابلیت. [ ب ِ لی ی َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + قابلیت ) بی لیاقت. بی استعداد. || ( در تداول عوام ) کم بها. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به قابلیت شود.
بی لیاقت بی استعداد. یا کم بها.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 من ار بی قابلیت در نمودم تو قابل میتوانی کرد زودم