لغت نامه دهخدا
کلپک. [ ک ُ پ َ] ( اِ ) بمعنی خانه کوچکی که بر کنار کشتها سازند از جهت محافظت خرمن از باد و باران. و ظاهراً مخفف کلبه است پس به بای تازی باشد، اما محاوره همان اول است. ( آنندراج ). کلبک. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کلبک و کلبه شود. || خرمن بان را نیز گویند: یکی از ظرفای ایران در نامه ای که از طرف زنی به شوی او رقمی گردیده رقمی کرده. ( آنندراج ):
کلپک بدفعلک بی عقل و دین
بدرگ کم خرجک بالانشین ؟( از آنندراج ).