احکاک

احکاک. [ اِ ] ( ع مص ) خلیدن: احک فی صدری. || بر خارش داشتن. خاریدن خاستن: احکنی رأسی؛ خاریدن خواست سر من. ( منتهی الارب ).
احکاک. [ اَ ] ( ع اِ ) مردان: ما انت من احکاکه؛ نیستی از مردان آن. ( منتهی الارب ). || فرومایگان. || خلایق.