المجرمین

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
جرم (۶۶ بار)
«مُجْرِم» از مادّه «جُرم» در اصل به معنای قطع کردن است که در مورد قطع میوه از درخت، و همچنین قطع خود درختان، نیز به کار می رود ولی بعداً در مورد انجام هر گونه اعمال بد، به کار رفته است، شاید به این تناسب که انسان را از خدا و ارزش های انسانی جدا می سازد.

💡 کان بعض الکفار (نضربن حارث) إذا سمع النبی صلی الله علیه وسلم یقرأ القرآن یأخذ غیره من الناس ویقول لهم: تعالوا، أنا أحدثکم أحسن من هذا الحدیث. وکان منهم رجل من کبار المجرمین من الکفار یقال له: النظر بن الحارث، وقد أنزلت فیه آیات فی کتاب الله عز وجل تتوعده علی ما کان یصنعه مع النبی صلوات الله وسلامه علیه، وکان قد اشتری کتباً للأعاجم (عجم‌ها) فیها قصص رستم و اسفندیار من ملوک الأعاجم، فکان یجمع المشرکین ویحدثهم ویقول: حدیثی خیر أم حدیث محمد -صلی الله علیه وسلم-؟ فکان یزعم أن حدیثه خیر من حدیث النبی صلی الله علیه وسلم،

💡 پس آن قوم چون از عید خویش باز گشتند و در بتخانه شدند و بتان را بدان صفت دیدند گفتند: «مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِینَ» ای لمن المجرمین. که کرد این نکال بر خدایان ما ظلم کرد بر ایشان که بجای عبادت ایشان مذلّت نهاد، آن قوم که از ابراهیم شنیده بودند که گفت: «تَاللَّهِ لَأَکِیدَنَّ أَصْنامَکُمْ». گفتند: «سَمِعْنا فَتًی یَذْکُرُهُمْ» ای یعیبهم و یسبّهم، «یُقالُ لَهُ إِبْراهِیمُ» آن جوانی هست که او را ابراهیم گویند، و ما می‌شنیدیم از وی که عیب خدایان ما میکرد و ایشان را ناسزا میگفت، ظن می‌بریم که این فعل اوست.