لغت نامه دهخدا
بی طور. [ طَ / طُو ] ( ص مرکب ) ( از: بی + طور ) بدوضع. بی روش. بدسلوک. ( ناظم الاطباء ). رجوع به طور شود.
بی طور
فرهنگ فارسی
بد وضع ٠ بی روش ٠ بد سلوک ٠
جمله سازی با بی طور
💡 آشوب صدای «لن ترانی» است ز طور بگذر از طور و نور بی طور ببین
