بی شبهت

بی شبهت. [ ش ُ هََ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) ( از: بی + شبهت، از شبهة «عربی » ) بی شک. بی تردید: و هر راز که ثالثی در آن محرم نشود هرآینه از اشاعت مصون ماند و باز آنکه بگوش سیمی رسید بی شبهت در افواه افتد. ( کلیله و دمنه ). اگر خار در چشم متهوری مستبد افتد و در بیرون آوردن آن غفلت بورزد... بی شبهت کور شود. ( کلیله و دمنه ). رجوع به شبهت شود. || حلال. بدون شبهه شرعی: در هر سفری ما را ازین بیارند تاصدقه که خواهیم کرد حلال بی شبهت باشد از این فرمائیم. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 521 ). رجوع به شبهه شود.

بی شک بی تردید. یا حلال. بدون شب. شرعی.

💡 حس توهم کند که آن صورت عارض آینه ست، بی شبهت

💡 چراغ کُلّ شییٍ یَرجَعُ آنجا شود روشن که بی شبهت خلایق را معادی هست و مبدایی

💡 زود خواهی درود بی شبهت بر تخمی که خود پراکندی