لغت نامه دهخدا
بی سابقه. [ ب ِ ق َ / ق ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + سابقه ) آنچه که سابقه ندارد. آنچه که قبلاً نبوده است. که ریشه در دیرینه ندارد. که پیشینه ندارد. رجوع به سابقه شود.
بی سابقه. [ ب ِ ق َ / ق ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + سابقه ) آنچه که سابقه ندارد. آنچه که قبلاً نبوده است. که ریشه در دیرینه ندارد. که پیشینه ندارد. رجوع به سابقه شود.
( صفت ) آنچه که سابقه ندارد آنچه که قبلا نبوده.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فیروزهایپوشان با پشت سر گذاشتن تمامی رقبا برای نخستین بار قهرمان ایران شدند تا دارایی اولین باشگاهی باشد که موفق به کسب سهگانه می شود. استقبال هواداران دارایی در زمان ورود این تیم به تهران تا آن زمان بی سابقه بود
💡 صفحه اینستاگرام این مجموعۀ تلویزیونی تنها در پنج هفته به بیش از یک میلیون دنبال کننده و صفحه یوتیوب هم تنها در یازده ماه به ۳ میلیون نفر و بازدید بالای ۱ میلیارد رسید که رکوردی بی سابقه بود
💡 طغیان بی سابقه رودخانه دز در فروردین سال ۱۳۹۵ موجب خسارتهای سنگین به رودخانه دز، به ویژه پارک ساحلی علی کله شد، بهطوریکه تمام ساحل این رودخانه و سازههای ساخته شده در اطراف آن در زیر آب و گل غرق یا توسط سیلاب تخریب شدند که مدتی بعد، دوباره بازسازی و فعالیت آنها از سر گرفته شد.
💡 وقوع این تعداد زلزله طی ۳ روز در ناحیهٔ دماوند، بی سابقه و نگران کننده است.در روز ۷ خرداد ۱۳۹۹ زلزله ای به بزرگی ۴ ریشتر بار دیگر دماوند را لرزاند که این زلزله پس لرزه زلزله ۵.۱ ریشتری اردیبهشت ماه بود
💡 اتفاقات فیلم در شهر سیلوِرتونِ رخ میدهد این شهر ناگهان توسط گربادی بی سابقه ویران میشود و حتی پیش بینی میشود طوفان و گردباد بد تری هم در راه است و آدم های کل شهر همه به دنبال پناهگاه میگردند.