لغت نامه دهخدا
بهره بهره. [ ب َ رَ / رِ ب َ رَ / رِ ] ( ق مرکب ) بخش بخش. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ).
بهره بهره. [ ب َ رَ / رِ ب َ رَ / رِ ] ( ق مرکب ) بخش بخش. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ).
بخش بخش.
* بهره بهره کردن: (مصدر متعدی ) بخش بخش کردن، قسمت کردن.
بخش بخش.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 هر شب و روز را سه بهره کنی که ز هر بهره بهره ای ببری
💡 ز آن بهره بهره، بهره رسیده بمانعم زآن شهره شهره، شهره ایام شهریار
💡 از چرخ بهره بهره طرب باد خواجه را وز خلق شهره شهره ثناهاش یادگار