بترک

بترک. [ ] ( معرب، اِ ) یونانی شده پاتریارک. ( از دزی ج 1 ص 50 ).
بترک. [ ب ِ ت َ ] ( اِ مرکب ) ( از: ب + ترک ) کلمه دعا که هنگام وداع گویند یعنی خداحافظ. ( ناظم الاطباء ).
- بترک گفتن؛ خداحافظ گفتن. ( ناظم الاطباء ).
- || فراغت حاصل کردن از کاری. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ترک شود.

کلمه دعا است که هنگام وداع گفته میشود

💡 تو را در آتش نمرود شهوتست و مقام بترک نفس تو آذر بخود گلستان کن

💡 حاجت بترک تاج ندارد طریق عشق محمود باش و بندگی چون ایاز کن

💡 بترک اسم دارد قسم ثانی چو درویشی همی باید که دانی

💡 بترک آن مه نامهربان نباید گفت کنار از آن بت لاغر میان نشاید کرد

💡 دادی بترک چشمت از چه حکومت دل کی کشور مسلمان بر کافری توان داد

💡 بترک ذکر و فکر خود بگوئی بیکره دست ودل زانجمله شوئی