باز کشتن

بازکشتن. [ ک ُ ت َ ] ( مص مرکب ) بخونخواهی کسی را کشتن. قصاص گرفتن: یکی آنک این هر دو کشنده مرا بازکشی، دوم آنک دخترم روشنک بزنی کنی. ( فارسنامه ابن البلخی ). || باز کشتن کشنده را. اِقادَه. ( منتهی الارب ). || خاموش کردن آتش و امثال آن:
در دماغ می پرستان باز کش
آتش سودابه آب چشم جام.سعدی.

بخونخواهی کسی را کشتن

💡 تا چه واقع شد که با صد ناز باز کشتن اسرار را اصرار داشت