الرحمن

الرحمن. [ اَرْ رَ ما ] ( اِخ ) سوره پنجاه و پنجمین از قرآن، مدنی است و هفتاد و هشت آیه دارد. پس از سوره قمر و پیش از سوره واقعه آمده است:
پس از الحمد و الرحمن و الکهف
پس از یاسین و طا سین میم و طاها.خاقانی.

پنجاه وپنجمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۷۸ آیه، آلاء.

سوره پنجاه و پنجمین از قر آن مکی است و هفتاد و هشت آیه دارد.

💡 نخستین یورش اعراب که در دههٔ ۶۴۰ و اوایل دههٔ ۶۵۰ رخ داد با شکست اعراب به رهبری عبد الرحمن بن ربیع در خارج از شهر خزریِ بلنجر پایان یافت.

💡 بایزید گفت: بنویسید بسم الله الرحمن الرحیم. بایزید این است.

💡 و در كلمه (على الرحمن ) التفاتى به كار رفته، و شايد نكته آن اشاره به اينباشد كه تمرد آنان بسيار بزرگ است، چون تمرد كسى است كه رحمتش همه چيز را فراگرفته، و ايشان از او جز رحمت چيزى نديدند، چنين خدايى را تمرد كردند.

💡 چون آيه سابق كه مى فرمود: (و الهكم اله واحد لا اله الا هو الرحمن الرحيم ) الخ، درحقيقت اگر شكافته شود، معنايش اين ميشد: كه براى هر موجودى از اين موجودات،

💡 و ما ينبغى للرحمن ان يتخذ ولدا ان كل من فى السموات و الارض الا آتى الرحمن عبدا...يوم القيمه فردا