ابوسعید بهادرخان

ابوسعید بَهادرخان ( ـ۷۳۶ق)
پادشاه ایرانی (حک: ۷۱۶ـ۷۳۶ق) از سلسلۀ ایلخانیان، پسر الجایتو. بعد از مرگ پدر، در تبریز به تخت سلطنت نشست. او را باید آخرین فرمانروای حقیقی ایلخانی دانست. در ۷۱۷ق به فرمان ابوسعید بر اثر تحریکات تاج الدین علیشاه گیلانیِ وزیر، خواجه رشیدالدین فضل الله از وزارت عزل و یک سال بعد در نزدیکی تبریز کشته شد. ابوسعید با سلطان مصر ارتباط برقرار و معاهدۀ صلح منعقد کرد. در ۷۲۸ق به دستور ابوسعید، امیرچوپان، سپهسالار لشکر کشته شد. پس از آن غیاث الدین محمد پسرخواجه رشیدالدین را به وزارت برگماشت. زیر گنبد سلطانیه مدفون است. بعد از مرگ او سلسلۀ ایلخانی به سرعت رو به انحطاط رفت و مقام ایلخانیان و شاهزادگان بی لیاقت خاندان چنگیزی و امرای متخاصم، موضوع نزاع و کشمکش قرار گرفت.

[ویکی حج] بهادر خان واپسین حاکم ایلخانی مغول و بانی اقداماتی در حرمین بود.
ابوسعید ملقب به بهادر خان، فرزند و جانشین سلطان محمد خدابنده و از حاکمان مغول در ایران و عراق بود و حکومتش به دو دوره تقسیم شده که دوره نخست عرصه رقابت و کشمکش میان وزیران و امیران گوناگون بود و دوره دوم با دگرگونی اوضاع چوپانیان همراه بود. او در دوره حکومتش برای نفوذ در حرمین به ویژه مکه و رفع مشکلات کاروان های حج و انجام شکوهمند مراسم حج بسیار کوشید و بیشترین خبرها درباره حج گزاری مسلمانان قلمرو ایلخانیان، به دوره حکومت او مربوط می شود.
ابوسعید در تامین امنیت راه های حج تلاش های فراوانی داشت و کارهای سودمند بسیاری در مکه و مدینه به انجام رساند که از جمله آنها ساخت حمام و مدرسه، بازسازی چشمه های آب، آب رسانی به مکه، تاسیس امیر الحاج و موارد دیگر بود، اما در اواخر حکومت ابوسعید اوضاع قلمرو ایلخانیان نابسامان شده لذا اعزام حاجیان با مشکل روبه رو شد و تا چند سال بعد از مرگ ابوسعید حاجیان به حج نرفتند.

💡 در زمان حکومت ایلخانان مغول در ایران، شهر کرمان زیر سلطه ابوسعید بهادرخان بود که پس از مرگ وی، وزیر مسلمان و ایرانی وی، علاءالدین محمد هندو کنترل و اداره قلمرو وی را به دست می‌گیرد.

💡 دمشقیه منسوب به «دمشق خواجه» پسر امیر چوپان (نیای چوپانیان) است و به همین دلیل، «دمشقیه» خوانده شده‌است. در گذشته در این محله، باغ و عمارت بزرگی منسوب به بغداد خاتون (همسر ابوسعید بهادرخان ایلخانی) وجود داشته که آن را به نام برادر مقتول خود (دمشق خواجه) و جهت تدفین او ایجاد کرده بود و این محله هم در پیرامون باغ مذکور گسترش یافته‌است.

💡 با مرگ ابوسعید بهادرخان، شیرازه حکومت ایلخانی از هم پاشید و در ادامه مدعیانی برای سلطه بر تاج‌وتخت ایلخانی روبه‌روی هم قرار گرفتند. آخرین این مدعیان فردی موسوم به غازان دوم بود که تنها از روی سکه‌های برجای‌مانده و چند اشاره پراکنده در منابعی چون تاریخ شیخ اویس اثر ابوبکر قطبی شناخته شده‌است.

💡 طغاتیمور خان یا طغای تیمور خان یا تغا تیمور خان یکی از شاهزادگان مغول است که پس از مرگ واپسین پادشاه مغول ابوسعید بهادرخان در دوره ایلخانان رقیب با پشتیبانی بزرگان مغول خراسان ادعای ایلخانی کرد.

💡 دلشاد خاتون (درگذشت ۲۷ دسامبر ۱۳۵۱میلادی) (روشن. ملکه دلشاد) (به معنای قلب خوشبخت)، یک شاهزاده خانم بود. او همسر ایلخان ابوسعید بهادرخان و پس از وی شیخ حسن جلایر، اولین حاکم دودمانی جلایریان، و مادر فرزند و جانشین وی سلطان اویس جلایر بود.