الخیل

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
خیل (۹ بار)
«خَیل» اسم جمع است و به معنای «اسب ها» یا «اسب سواران» هر دو آمده است البته در آیه مورد بحث منظور همان معنای اول است. اما در سوره «اسراء» به معنای دوم است و اشاره به لشکر سواره می کند. و «خَیل» در سوره «حشر» به معنای «اسب ها» است (جمعی است که مفرد از جنس خود ندارد). «راغب» در «مفردات» می گوید: «خَیل» در اصل از مادّه «خیال» است که به معنای پندار و تصورات ذهنی است و «خیلاء» به معنای «تکبر و خود برتربینی» است; چرا که از یک نوع تخیل فضیلت، ناشی می شود. و از آنجا که وقتی انسان بر اسب سوار می شود، غالباً یک نوع غرور و کبر احساس می کند، لفظ «خیل» بر اسب اطلاق شده است.

💡 اسالیب القتال فوق ظهور الخیل باستخدام الآلات الحربیة

💡 و امّا ابن عباس فانّه احتجّ بالضّبح. و قال: انّ الإبل لا تضبح فانّ الضّبح صوت انفاس الخیل اذا جهدت فی الجری فیکثر الرّبو فی اجوافها من شدّة العدو. و قال ابن عباس: لیس شی‌ء من الدّوابّ یضبح غیر الفرس و الکلب و الثّعلب. و قال الخلیل الضّبح نوع من العدو.

💡 «فَقالَ إِنِّی أَحْبَبْتُ» ای آثرت، کقوله تعالی: یَسْتَحِبُّونَ الْحَیاةَ الدُّنْیا عَلَی الْآخِرَةِ یعنی یؤثرون. «حُبَّ الْخَیْرِ» یعنی حبّ الخیل، سمّیت الخیل خیرا لکثرة ما فیها من الخیر.