لغت نامه دهخدا
اصعد. [ اِص ْ ص َع ْ ع ُ ] ( ع مص ) به کوه برآمدن. تصعّد. ( از قطر المحیط ). بالا برآمدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و در قرآن کریم آمده است: کأنما یَصَّعَّدُ فی السماء؛ ای یتصعد. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تصعد شود.
اصعد
فرهنگ فارسی
بکوه بر آمدن تصعد. بالا بر آمدن
جمله سازی با اصعد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به بحر چند رسد آب دیده نور دو دیده الام نیته قلبی اصعد الزّفراتی
