باد خوش

باد خوش. [ دِخوَ / خُش ْ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نسیم. ( دهار ) ( دستور اللغه ) ( زمخشری ). طَلّة. طِلا. ( منتهی الارب ).

نسیم

💡 بدانم من چو باشد باد خوش بوی که شاد و تندرستست آن پری روی

💡 چو آب صافی ز ابر و چو باد خوش ز یمن چو درناب ز بحر و چو زر پاک ز کان

💡 در گوش من باد خوش مژده‌ای داد زان سرو آزاد قم فاسقنیها

💡 ای باد خوش که از چمن عشق می‌رسی بر من گذر که بوی گلستانم آرزوست

💡 می‌رود از باد خوش‌تر ابلق لیل و نهار روز و شب یک گردش چشم سیاهی بیش نیست