باد بهار

باد بهار. [ دِ ب َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نسیم بهار. ( ناظم الاطباء: باد ). رجوع به باد بهاران شود.

نسیم بهار

💡 لاله و سبزه بهم در شده از باد بهار همچو آمیخته پیروزه و بیجاده بهم

💡 وان کس که داشت به آخرازاده صحبتی از خاک ری لطافت باد بهار داشت

💡 همیشه باد بهار و سپهر و اختر و دهر یکی رهیت و دوم چاکر و سوم مولا

💡 خوشا به موسم نوروز بوی باد بهار خوشا به صبحدم آواز بلبل از گلزار

💡 صبر و عقل و هوش را باد بهار جلوه اش بر سر هم همچو اوراق خزان افکنده بود