باد خزان

باد خزان. [ دِ خ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) باد خریف. باد پائیز. باد برگ ریزان:
حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج
فکر معقول بفرما گل بی خار کجاست ؟حافظ.رجوع به باد، باد پائیز وباد برگ ریزان شود.

💡 باغ‌ را هرگز نبودی آفت از باد خزان گر ز ابر جود او بر باغ باریدی مطر

💡 صائب دم گرمی که برآرد ز جهان دود در حلقه ما سوختگان باد خزان است

💡 فتد ز سیلی باد خزان به خاک چو برگ ز خاک هرچه به فصل بهار برخیزد

💡 آزاده برآمد ز غم باد خزان سرو زان سایه که او بر سر سرو چمن انداخت

💡 آستین بی‌نیازی بر ثمر افشانده‌ایم همچو سرو از سیلی باد خزان آسوده‌ایم