باد بهاران

باد بهاران. [ دِ ب َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) باد بهار. نسیم بهار:
آب حیوان تیره گون شد، خضر فرخ پی کجاست
خون چکید از شاخ گل باد بهاران را چه شد؟حافظ.رجوع به باد بهار شود.

💡 ولی بمنزل یاران نسیم باد بهاران گمان مبر که ز خاکم بجز غبار رساند

💡 از رشح کفش دامن نیسان گهرآگین وز خلق خوشش باد بهاران به مواسا

💡 بیا که ساقی گلچهره دست بر چنگ است چمن ز باد بهاران جواب ارژنگ است

💡 بگشاد نقاب از رخ گل باد بهاران شد طرف چمن بزمگه باده گساران

💡 ساقیا خیز که یک نیمه زشعبان بگذشت باده پیش آر که چون باد بهاران بگذشت

💡 چو مهد غنچه و باد بهاران حسین را بوده ام گهواره جنبان