باد گرم

باد گرم. [ دِ گ َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بادی مانند سموم که بعض میوه ها را تباه کند: خیارها را باد گرم زد. بادی حار که صیفی را تباه کند. هوف [ هََ/ هو ]. سَهام. باد سَموم. حَرور. ( منتهی الارب ) ( ترجمان القرآن ): بارِح؛ باد گرم تابستان. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). مُذْبِلة؛ باد گرم پژمرده کننده گیاه. ( منتهی الارب ). رجوع به بادزدگی و باد زدن شود.

بادی مانند سموم که میوه ها را تباه کند

[ویکی فقه] باد گرم (قرآن). در قرآن کریم به وجود بادهای گرم و داغ اشاره کرده، و اینکه منشا خلقت جن هستند، و برخی از جهنمیان، به وسیله باد داغ عذاب می شوند.
۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القران، ص۲۴۱، «سمم».
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۵۱، برگرفته از مقاله «باد گرم».
...

💡 باختیار کسی هرگز اختیار کند جرون و تشنگی و باد گرم و تابستان

💡 نشاید بر تو باد گرم و سرد ای شمع می خواهم که چون فانوس سازم خانه ات را بام و در کاغذ

💡 نه ز آبی سر و پایش رنج دیده نه باد گرم بر رویش وزیده

💡 معتدل شد هوا چنان که ز چرخ بر چمن باد گرم هم نرود

💡 گل نمی خواهد که باد گرم بر بستان وزد بس که بستان جمله پر سوری و ریحان گشت باز