دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
محن (۲ بار)
«اِمْتَحَنَ» از مادّه «اِمْتِحان»، در اصل به معنای ذوب کردن طلا و نقره و گرفتن ناخالصی آن است; و گاه به معنای «گستردن چرم» نیز آمده، ولی بعداً در معنای آزمایش به کار رفته است. مانند آیه مورد بحث، آزمایشی که نتیجه آن خلوص قلب و گستردگی آن برای پذیرش تقوا است.
آزمایش کردن. گفتهاند مراد از امتحان در آیه عادت دادن است یعنی آنان کسانی اند که خدا قلوبشان را به تقوی عادت داده است. آزمایش کنید و ببینید که واقعاً مؤمنهاند یا نه؟ این کلمه دوبار بیشتر در قرآن نیامده است.
