الجب

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
جبب (۲ بار)
«جُبّ» به معنای چاهی است که آن را سنگ چین نکرده اند; و شاید غالب چاه های بیابانی چنین بوده است. و «غیابت» به معنای نهانگاه داخل چاه است که از نظرها غیب و پنهان است. این تعبیر گویا اشاره به محلی است که در چاه های بیابانی معمول است، و آن این که در قعر چاه، نزدیک به سطح آب، در داخل بدنه چاه، محل کوچک طاقچه مانندی درست می کنند، که اگر کسی به قعر چاه برود بتواند داخل آن بنشیند و ظرفی را که با خود برده پر از آب کند، بی آن که خود وارد آب شود و طبعاً از بالای چاه که نگاه کنند این محل درست پیدا نیست و به همین جهت، از آن تعبیر به «غیابت» شده است. و در محیط ما نیز چنین چاه هایی وجود دارد.
چاه. در صحاح مفردات گفته: جبّ چاهی است که حفر شده باشد نه چاهی است که بعد از حفر آن را با سنگ و غیره بنا می‏کنند. در قاموس گوید: آن چاه است و یا چاه عمیق و پر آب می‏باشد. گوینده‏ای از آنها گفت: یوسف را نکشید و او را بقعر فلان چاه بیاندازید. این کلمه فقط دو بار در قرآن آمده است یوسف :10 و 15 اصل آن به معنی قطع است زیرا که در حفر چاه زمین را قطع می‏کنند. و محبوب کسی است که آلت رجولیّت او قطع شده باشد. نا گفته نماند در «بئر» گذشت که آن به معنی چاه کهنه است و از اینجا فرق جبّ و بئر بدست می‏اید. در صحاح گوید:«اَلْجُبُّ بِئرٌ لَمْ تطو» و در المنجد آمده «طَوَی الْبِئْرَ: بِناهُ بِالْاَحْجارِ» و در نهایه در لغت بئر گوید: «قیلَ هریَ العادِیةُ الْقَدیمَةُ لَمْ یَعْلَمْ لَها حافِرٌ وَ لا مالِکِ».

💡 آيات (15) تا (18): فلما ذهبوا به و أ جمعوا أ ن يجعلوه فى غيبت الجب و أ وحينا إ ليه لتنبئنهم بأ مرهم هذا و هم لا يشعرون...

💡 قـال قـائل مـنـهـم لا تـقـتلوا يوسف و أ لقوه فى غيبت الجب يلتقطه بعض السيارة إ ن كنتمفعلين (10)

💡 فلما ذهبوا به و اجمعوا ان يجعلوه فى غيبت الجب و اوحينا اليه لتنبئنهم بامرهم هذا و هم لايشعرون (15)

💡 بـه هـر حـال قـرآن مـى گـويـد: (هـنـگـامى كه يوسف را با خود بردند و به اتفاق آراءتصميم گرفتند كه او را در مخفى گاه چاه بيفكنند، آنچه از ظلم و ستم ممكن بود براى اينكار بر او روا داشتند) (فلما ذهبوا به و اجمعوا ان يجعلوه فى غيابت الجب ).

💡 فلما ذهبوا به و أ جمعوا أ ن يجعلوه فى غيبت الجب و أ وحينا إ ليه لتنبئنهم بأ مرهم هذا و هملا يشعرون (15)