ازنام

ازنام. [ اِ ] ( ع مص ) برگ برآوردن گرفتن درخت: ازنم الشجر. ( منتهی الارب ).

برگ بر آوردن گرفتن درخت

💡 چنان‌که ازنام نوتردام دئو (به معنای حضرت مریم رفیع) پیداست، این کلیسا در مکانی مرتفع فرار گرفته‌است.

💡 به من پرده ازنام آنان گشای ویا مرتضی (ع) را بگو ناسزای

💡 در تلاش نام خون دل مخور چندین، که شد روسیاهی حاصل من چون عقیق ازنام خشک

💡 مرا از نظم در خاطر عروسیست که ازنام تو خواهد نقش وزیور

💡 بی‌صداعی نیست شهرتهای اقبال جهان موج‌چین زد بسکه شد آب عقیق ازنام تلخ