ارجنک

ارجنک. [ اَ ج َ ن َ ] ( اِ ) نامی است که در ناحیه رازکان به «رامنوس پالازی » دهند و آنرا گونه هاست چون اشنگور و تنگرَس، و سیاه توسه، و سیاه اربه و کنار و سیاه تلو و عناب. ارژن. رجوع به ارژن و کلمات فوق شود.

نامی است که در ناحیه رازکان به رامنوس پالازی دهند

ارجنک (شهرکرد). ارجنک روستایی از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است.
وجه تسمیه ارجنک به خاطر وجود جنگلهای زیبایی از درختچه های ارجن ( ارژن ) بوده که به معنای ارجن کوچک می باشد و بر روی کوه های ارجنک می رویند. این درختچه ها در اوایل اردیبهشت شکوفه می زنند و بوی مطبوعی در کوهستان پراکنده میکند که بو و منظره آن هر بیننده ای را مدهوش می کند. قدمت این روستا به زمان نادر شاه افشار بازمی گردد. ارجنک در ابتدا به صورت قلعه ای برای دامداری بوده است که دو درب ورودی و چهار برج داشته است.
مردم این روستا فارس می باشند و به زبان فارسی سخن می گویند.
این روستا در دهستان حومه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵،.

اَرْجَنْک
درختان یا درختچه هایی از جنس Rhamnus و از تیرۀ عنابیان. گونه های متنوع این گیاهان در جنگل ها و مناطق استپی ایران می روید. اعضای این جنس، برخلاف دیگر انواع تیرۀ عنابیان، دارای گوشوارک های بدون خارند. انواع دیگر مانند سیاه تنگرس، اشنگور، و گردوی کوهی نیز از این جنس اند.

💡 این فرش با قدمتی ۲۴۰ ساله فقط در روستاهای ویست، ارجنک و کهرت بافته می‌شود. این نوع فرش در سال ۱۳۹۱ در فهرست آثار ناملموس به ثبت رسید.

💡 تپه دره ارجنک مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، بخش بشارت، دهستان پیشکوه ذلقی، ۶ کیلومتری غرب روستای گیلان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۲۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 در روستای کوچک ماکوله به زبان ترکی تکلم می‌شود (ترکی تغییر یافته زبان مادری آن‌ها که همان ترکی آذری است) آن‌ها در زمان صفویه از آذربایجان به این نواحی کوچانده شدند و در روستاهایی مانند ارجنک - کهرت ( از توابع خوانسار) ساکن می‌باشند.